Stokrozen voor een onvervalste cottagelook

Stokrozen (Alcea rosea) zijn tweejarig. Het eerste jaar vormen ze hun bladrozet, het jaar daarop bloeien ze uitbundig. Soms bloeien ze daarna nog een of meerdere jaren verder, als ze het naar hun zin hebben op hun plek. Veel zon en droge voeten in de winter zijn het geheim van een gelukkige stokroos.

Tuinier je op zware grond? Zoek een plek waar het water ’s winters snel wegtrekt, tegen een muur bijvoorbeeld, of op een helling. Stokrozen vinden het bijvoorbeeld geweldig om tegen een zuid- of westgevel te groeien; je ziet ze dan ook regelmatig in geveltuinen in de stad. Het zijn ook vaste waarden in een kusttuin. Volle zon is een must. In een strenge winter, vanaf -10°C, kunnen jonge stokrozen sneuvelen; dek ze op tijd af. 

Snoepjeskleuren

Met haar 2 meter hoog gooit een stokroos in de tuin letterlijk hoge ogen. En ook de bloemen zijn meer dan opvallend, ruim 10 cm groot, van wit over roze tot geel en wijnrood. Nigra is een erg populaire, fascinerende, bijna zwarte stokroos. Je hebt overigens niet alleen enkele bloemen, maar ook half gevulde en gevulde, dubbele, al dan niet met gekartelde bloemblaadjes. Tweekleurige bloemen hebben een donkerder hart, sommige hebben zelfs gekroesde bloemblaadjes in het hart. De meest bekende dubbele stokrozen komen uit de Charter’s reeks, zoals Double Pink, Double White, Double Red, Double Yellow, Double Apricot, Double Purple, Double Rose, Double Scarlet, Double Violet enz.

Wil je je stokroos vele jaren overhouden (dat kan tot wel 10 jaar!), knip dan de uitgebloeide stengel meteen af, voor de plant zaad vormt, zo houdt ze energie over om het jaar daarop weer te bloeien. Wil je zelf zaad oogsten, laat dan een stengel staan. Stokrozen blijven stevig overeind en vallen zelden om. De bladeren hebben wel soms last van roest. Ze zijn dan bezaaid met oranjebruine stippels, wat minder mooi oogt, maar verder heeft de plant er weinig last van. 

Nog meer moois

Stokrozen horen bij de kaasjeskruidfamilie, waar ook Lavatera, Malva en Hibiscus onder vallen. Als je naar de bloemen kijkt, zie je de gelijkenis meteen. Deze familieleden zijn allemaal vaste planten, waar je op een droge, beschutte plek jarenlang plezier van hebt. Een natte, koude winter kan wel nefast zijn. Overigens vind je ze ook in het wild terug, zoals het inheems groot kaasjeskruid (Malva sylvestris), en heemst (Althaea officinalis). Kruisingen tussen stokrozen en heemst (X Alcalthaea suffrutescens) vormen erg mooie, sterke en langlevende vaste planten. Ze groeien wat bossiger, meer struikachtig dan stokrozen, met veel bloeistengels, die tot wel 2 meter hoog kunnen worden. De bloei valt later in de zomer, maar gaat door tot aan de vorst. De bekendste zijn Parkrondell, Parkallee, Parkfrieden en Poetry, met grijsgroen, viltig blad zoals heemst, en roomkleurige tot roze stokroos-achtige bloemen, met een donkerder hart, de hele zomer lang. Bescherm jonge planten bij strenge vorst.