Het Hallerbos in eigen tuin

Wilde hyacint, boshyacint, hyacinthoides non-scripta, scilla non-scripta of Blue Bells.... Welke naam je ook gebruikt, we hebben het over die prachtige blauwe hyacinten die het Hallerbos zo bekend hebben gemaakt.

Wanneer kan je gaan hyacinten-spotten?

Wilde hyacinten bloeien in april-mei, maar dat is enkel een indicatieperiode. In werkelijkheid bloeien ze maar 2 weken en wanneer die juist vallen hangt af van jaar tot jaar. Hoe sneller het warm wordt, hoe sneller ze bloeien. Maar die warmte zorgt ook voor een ontluikend bladerdek waardoor ze snel terug zullen verbleken. Een vaste datum prikken in je agenda is dus moeilijk, maar je kan online wel een “status-update” vinden als het zover is.
Tip! Is het Hallerbos wat te ver of te drukbezocht naar je zin? Je vindt online ook info over andere prachtige blauwe bossen als alternatief.

Boshyacinten zijnd oorgaans korenbloemblauw, maar er komen ook witte en lichtroze exemplaren voor. Vooral de roze zijn zeer zeldzaam, maar je kan op je tocht altijd uitkijken of je er enkele kan spotten. Challenge accepted?

In de tuin

Wil je graag het Hallerbos-effect in eigen tuin? Dat kan!
• Om meteen te kunnen genieten plant je ze best in groepen van 10 tot 20.
• Zorg dat ook in je tuin ze beschermd zijn door een laag bladeren (of stro) in de winter.
• Planten doe je best van september tot november.
• Ook in de tuin zijn ze ideaal voor onder bomen en heesters (halfschaduw).
• Plant de bollen 10 cm diep. Lees hier meer tips over bloembollen planten.
• Mooi in combinatie met hosta’s en pinksterbloemen of onder ‘gebroken hartje’ (Dicentra) en azalea’s.
• Ga zeker op warme dagen eens ruiken aan de heerlijke geurende bloemen.

Hyacinten zaaien?

Wilde hyacinten vermeerderen zich via bijbolletjes. Dat wilt zeggen dat de bloembollen die afsterven vervangen worden door nieuwe broedbollen en ze zich zo steeds vermeerderen. Toch maken ze in hun zaaddozen elk jaar na de bloeitijd ook honderden zaadjes aan voor de zekerheid. Wanneer de bovengrondse plant verdwenen is blijven enkel de verdroogde vruchtstelen nog tot augustus rechtop staan. Pas wanneer die afgerijpte zwarte zaden in goede aarde terechtkomen kan het proces beginnen.

Om te voorkomen dat kwetsbare zaailingen de winter moeten doorstaan heeft de natuur het zo geregeld dat wilde hyacinten koudekiemers zijn. Eens ze gezaaid worden (door jou of zichzelf) hebben ze eerst een aantal warme weken nodig om vocht op te nemen (tijdens de zomermaanden). Nadien wachten ze op een koude periode (+5 tot -5°C) om de kiemrust te doorbreken en zal je kleine sprietjes tevoorschijn zien komen. Die hoef je meestal niet ver te zoeken, want door de grootte van de zaden vallen ze meestal vlakbij de moederplant. Je hoeft je ook geen zorgen te maken als je de eerste jaren enkel kleine rozetten ziet want het kan wel zo’n 5 jaar duren vooraleer een nieuwe hyacint een eerste keer bloeit. Ja, je leest het goed: geduld is een schone deugd!

Spaanse verwarring?

Het kan goed zijn dat je in je tuin blauwe hyacinten hebt staan die er op lijken, maar niet écht de gekende wilde hyacinten zijn. Vaak gaat het dan over Spaanse boshyacinten (Hyacinthoides hispanica). Het grootste verschil met de wilde hyacint is de bloeiwijze; de Spaanse hebben piramidevormige bloemtrossen terwijl bij de wilde variant de bloemen smaller zijn en aan één kant hangen. De Spaanse hyacint oogt in het algemeen wat robuuster en minder elegant, maar krijgt in tuinen vaak de voorkeur omdat ze veel makkelijkere planten zijn. Ze bloeien ook wat later, van eind mei tot begin juni.

Wist-je-dat...

• Wilde hyacinten worden ook wel ‘snotnagel’ genoemd vanwege het slijm dat vrijkomt bij het kneuzen van de bladeren en de viezigheid die de bol achterlaat op de handen en onder de nagels.
• Wilde of boshyacinten behoren tot de aspergefamilie.