De vreemdste planten ter wereld Deel 2

Tijdens onze zoektocht naar planten “met een hoek af” of planten die er gewoon vreemd uitzien of speciale eigenschappen hebben bleek dat er veel meer van deze soorten waren dan we zelf dachten. Vandaar dit tweede deel waarin opnieuw 10 van de vreemdste planten ter wereld de revue passeren.

Rafflesia arnoldii

Bizarre plant die op de bloem na volledig ondergronds groeit maar wel de grootste enkelvoudige bloem ter wereld produceert. Deze kan een diameter van wel 1m hebben en 10kg wegen! Er zijn maar een paar plaatsen op onze aardbol waar de plant nog voorkomt, met name in de regenwouden van Maleisië en Borneo en op de Filipijnen. Er is geen specifiek tijdstip waarop Rafflesia bloeit, dat kan gewoon elk moment gebeuren en dan duurt het maar 7 dagen. Bijzonder is ook dat deze parasitair groeiende plant energie steelt van z’n gastheer en gebruikt om de bloem op te warmen. Op die manier draagt de geur van rottend vlees die de bloem verspreidt veel verder en trekt zo meer vliegen aan voor de bestuiving. Niet meteen een bloemetje om op het terras te zetten dus.

Corypha umbraculifera of parasolwaaierpalm

Op zich is dit al een van de grootste palmboomsoorten ter wereld maar de plant produceert dan ook nog eens de allergrootste bloeiwijze die er bestaat. Deze samengestelde bloem kan tot 9m hoog en 12m breed zijn en bevat dan zo’n 10 miljoen tot 25 miljoen kleine bloemetjes! Na de bloei worden er een heel aantal zaden gevormd en als die rijp zijn gaat de hele boom in sneltempo dood. Wij zouden dat een blitzcarrière noemen.

Posidonia australis of zeegras

Sommige grassen kunnen vanuit hun wortelstokken nieuwe uitlopers vormen maar deze Posidonia is daar kampioen in. Met een gemiddelde groeisnelheid van 35cm per jaar slaagde deze plant erin om zichzelf op die manier over een oppervlakte van zo’n 180 km² uit te spreiden! Dit is dan ook enkel mogelijk in ondiepe waters langs de zuidkust van Australië. We moeten wel even vermelden dat dit “grasje” daar minstens een jaar of 50000 over heeft gedaan…

Populus tremuloides of Pando Tree

Dat kan ik ook, dacht een in Utah groeiende trilpopulier en ging eens flink z’n best doen om te groeien. De boom ging een paar duizend jaar z’n gang en produceerde zo een wortelgestel dat maar liefst 1km bij 750m groot is. Iemand moet ze zijn gaan tellen want er is geweten dat er vanuit dit wortelgestel maar liefst 47000 stammen zijn gegroeid. Iemand anders heeft dan berekend dat het geheel zo rond de 6000 ton moet wegen, wat deze plant meteen het zwaarste levende organisme op aarde maakt.

Karomia gigas

Dit zou de zeldzaamste boom ter wereld zijn waarvan nog slechts een 20-tal levende exemplaren in Kenia en Tanzania staan. Pogingen om de plant te kweken slagen zelden want de zaden kiemen ontzettend moeilijk. Dit zou dan ook de meest met uitsterven bedreigde plantensoort van het Afrikaanse continent zijn. De overblijvende exemplaren worden dan ook de klok rond bewaakt en quasi niemand weet waar ze precies staan.

Wollemia nobilis

Niemand had ‘m ooit gezien en toch was deze boomsoort er waarschijnlijk al toen er nog dinosaurussen over de aarde rondliepen. Bij toeval ontdekt in een afgelegen kloof van een natuurpark in New South Wales (Australië) in 1994. Vreemd, want je kan er nochtans moeilijk naast kijken met een hoogte van gemiddeld 40m. Na onderzoek bleek het om een nog niet ontdekte soort te gaan waarvan wel al eerder afdrukken waren gevonden in fossielen van een paar miljoen jaar oud.

Cassiope tetragona

Heidesoort die zelfs in barkoude gebieden zoals Groenland, Svalbard en Longyearbyen (Spitsbergen) nog wil groeien. Het kleine plantje heeft de bijzondere eigenschap erg brandbaar te zijn door het hoge harsgehalte. Ter plaatse dan ook erg populair als brandstof omdat er simpelweg bijna geen bomen staan. Dit is samen met de Svalbardpapaver (Papaver dahlianum) de meest noordelijk voorkomende plantensoort op ons halfrond.

Artocarpus heterophyllus of Jackfruit

Wat Jack er precies mee te maken heeft weten we niet maar de vrucht van deze plant is wel naar hem genoemd. De vruchten groeien kort tegen de stam van de boom en dat is niet zonder reden. Ze wegen namelijk gemiddeld 20kg tot 55kg per stuk en kunnen wel tot bijna een meter groot zijn! Ze lijken wel wat op een megagrote kiwi maar dan bezet met gele, harde punten die ongedierte op afstand houden. Komt enkel voor in Indonesië, India, Maleisië, India, Maleisië en op de Filipijnen en kreeg daar de naam Nangka. 

Musa Ingens of reuzenbanaan

Reuzenbanaan slaat hier niet enkel op de zeer grote vruchten maar ook op de plant zelf. Bananenbomen zijn immers kruidachtige planten en hebben geen houtige stam om op te steunen. De “stam” bestaat hier uit de zeer grote bladeren van wel 5m lang die elkaar omwikkelen en vasthouden. Zo kan deze plant toch nog een hoogte bereiken van 15m. De vrucht heeft dan wel de kleur van een banaan maar ziet er eigenlijk eerder uit als een courgette. Deze soort is zeer kieskeurig qua standplaats want reuzenbanaan komt enkel voor in Nieuw-Guinea en dan ook nog eens alleen in de bergen op een hoogte van 1200m tot 1800m.

Lodoicea maldivica of Coco de mer (zeekokosnoot)

Tot slot vinden we op de Seychellen nog een plantensoort die het bovenstaande Jackfruit naar de kroon steekt. Lodoicea is een boom die tot 30m hoog kan worden en er tot 7 jaar over doet om z’n gigantische vruchten te laten rijpen. De vrucht op zich lijkt ergens wel wat op een megagrote appel maar in dit geval is het vooral het “zaadje” dat erin zit dat de records breekt. 30cm lang en gemiddeld 10kg tot 18kg zwaar…

Alsomitra macrocarpa of Javaanse komkommer

We hadden eigenlijk alweer 10 “vreemde plantensoorten” bij elkaar maar nu we toch over zaadjes bezig zijn doen we er nog een 11de soort bij als bisnummer. De Javaanse komkommer die in Indonesië als een liaan (slingerplant) tegen andere bomen aangroeit heeft immers een bijzonder trucje. In de onderzijde van de vruchten die zo groot zijn als een voetbal zit een grote opening en wat daaruit komt vallen ziet er wel erg vreemd uit.

Het zijn “zaadjes” maar dan wel gevleugelde exemplaren die meer dan 10cm groot kunnen zijn. De papierachtige vleugels zorgen ervoor dat het zaad kilometers ver kan vliegen alvorens op de grond terecht te komen. De zaden zijn zelfs gevonden op schepen die mijlenver uit de kust voor anker lagen. Niet voor niks wordt er dan ook wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de aerodynamica van deze zaden. Er gaat een gerucht de ronde dat zelfs een militair vliegtuig zoals de B2 stealth bommenwerper van het Amerikaanse leger voor een stukje gebaseerd zou zijn op de vorm van het zaad van de Javaanse komkommer.

Zo zie je maar dat we na miljoenen jaren evolutie toch nog iets kunnen leren van planten…