De meest gemaakte fouten bij het zelf zaaien van je gazon.

Zo moeilijk kan het toch niet zijn om zelf je gazon in te zaaien, of toch wel? Nee, helemaal niet zoals je eerder al kon lezen in deze blog: “Tijd voor een nieuw gazon?” Toch zijn er soms dingen die niet helemaal gebeuren zoals het moet en we krijgen daarover dan ook regelmatig vragen. Tijd om de meest gemaakte “zaai zelf je gazon” fouten eens op een rijtje te zetten zodat jij het net wel gaat doen zoals het hoort.

Te oud graszaad gebruiken.

Graszaad is op z’n best tot ongeveer 2 jaar nadat het verpakt is. De “vervaldatum” op de verpakking wil echter niet zeggen dat na deze datum je gras niet meer zal kiemen. Vanaf dan zal de kiemkracht met gemiddeld 10% per jaar afnemen en dit onder gunstige omstandigheden. Bij te vochtige of te warme bewaaromstandigheden gaat de kiemkracht er nog sterker op achteruit. De juiste manier van opslaan is dus cruciaal voor de bewaarbaarheid. Ideaal is een droge ruimte die niet te warm wordt en waar de temperatuur ook zo weinig mogelijk schommelt. Kortom, bewaar graszaad niet te lang, probeer het zo snel mogelijk op te gebruiken. 

Te vroeg gezaaid.

Droog graszaad is in de verpakking vrij ongevoelig voor kou maar eens het zaad in contact komt met water verandert dat. Pas gezaaide graszaden zwellen door dit contact met water op en net dan kunnen ze nog stukvriezen waarna er niets meer van kiemen in huis komt. Te vroeg zaaien levert je dus weinig voordeel op, wacht gewoon tot het grootste gevaar voor vriestemperaturen geweken is.

De beste periode om gras te zaaien blijft nog steeds vanaf eind maart tot begin juni of vanaf begin september tot eind oktober. De bodem moet een temperatuur hebben van minstens 10°C vooraleer gras echt wil gaan kiemen. Vergeet niet dat de bodemtemperatuur altijd wat achterloopt op onze gevoelstemperatuur. In het voorjaar kan de bodem dus nog flink koud zijn terwijl onze thermometer al 20°C aangeeft. In het najaar is dat net omgekeerd, dan kan bijvoorbeeld bij een buitentemperatuur van 8°C de bodem nog steeds 12°C warm zijn.

Te vroeg stoppen met water geven of het gewoon vergeten.

Er wordt soms ten onrechte gedacht dat je kan stoppen met water geven eens het gras goed begint te kiemen. Niks is minder waar, dan kom je immers pas in de kritieke fase waarin regelmatig water geven zeer belangrijk is. Het jonge gras heeft op dat moment nog weinig tot geen wortels om zelf z’n water te gaan zoeken en is dus nog volledig op jou of op die malse regenbui aangewezen.

De eerste weken na het zaaien heeft je grasmat in wording wel degelijk elke dag minstens 1 keer water nodig. Nog beter is twee tot drie keer per dag maar dat is vaak simpelweg niet haalbaar, tenzij je een beregeningsinstallatie voorziet of een timer op je tuinsproeier zet.
Geef niet teveel water ineens, het is niet de bedoeling dat je graszaad voorbij komt drijven na een sproeibeurt.

Probeer ook om zoveel mogelijk te “nevelen” als je water geeft, zet niet teveel druk op je sproeier en gebruik een sproeikop met een fijne verneveling. Te grote waterdruppels kunnen immers je graszaad weg katapulteren bij het neerkomen. Gevolg is dan een ongelijk groeiende grasmat met plaatsen waar veel gras staat terwijl iets verder bijna niks meer overblijft.

Niet goed bewerkte bodem

Een goede voorbereiding is het halve werk en dat is ook bij het zaaien van een gazon niet anders. Meer zelfs, het meeste werk zit ‘m al in de voorbereiding van de bodem. Een goed losgewerkte bodem met een fijne kruimelstructuur geeft de beste resultaten. De bodem moet eigenlijk tegelijkertijd vocht kunnen vasthouden maar ook overtollig water vlot laten doorsijpelen. Je wil immers niet dat je pas gezaaide gazon op een hoopje wordt gespoeld bij de eerste regenbui. In het ergste geval word het graszaad dan onbruikbaar omdat het ook nog eens zal gaan beschimmelen en je kan volledig herbeginnen. Hoe je die bodem dan precies moet voorbereiden lees je ook in de blog 'Tijd voor een nieuw gazon'. 

Graszaad niet aangerold of te diep ingeharkt.

Ok, je graszaad is gezaaid maar dan ben je nog niet klaar. Het moet nu nog heel lichtjes ingeharkt worden zodat er een dun laagje grond bovenop komt te liggen. Hier gaat het dus regelmatig mis omdat deze stap overgeslagen wordt of omdat het graszaad veel te diep ingeharkt is. De ideale diepte is slechts 0,5cm tot maximaal 1cm, dat inharken is dus iets dat met de nodige feeling dient te gebeuren. Nu rest enkel nog het aanrollen van het pas aangelegde gazon om de graszaadjes goed contact te laten maken met de bodem. Je zal zo opnieuw vermijden dat de zaden gaan wegspoelen, wegwaaien of dat de vogels ermee aan de haal gaan.

Het perceel is niet geschikt om op de klassieke manier te zaaien

Als er op je perceel steile hellingen, taluds of complexe vormen ingezaaid moeten worden dan wordt het al quasi onmogelijk om dat zelf te doen. Hoe ga je er immers voor zorgen dat alles mooi op z’n plaats blijft liggen onder invloed van wind en regen? Professionals schakelen in dit soort gevallen dan vaak over op hydroseeding. Het graszaad wordt dan vermengd met een natuurlijk basismateriaal zoals houtvezels in combinatie met biologisch afbreekbare polymeergel. Dit mengsel wordt op het te zaaien perceel “gespoten” onder hoge druk, vloeibaar zaaien zou je het eigenlijk kunnen noemen. Na uitharding blijft er een soort vaste laag over die niet kan wegspoelen of wegwaaien en waar genoeg voeding in zit voor een vlotte kieming. Ook bloemenweides of daktuinen kunnen op deze manier al ingezaaid worden.

Slechte kwaliteit van het graszaad of de foute soort.